07.01.26

Pirinç Tarımında Nano Dokunuş: Nano-Selenyum ile Verim ve Besin Değeri Arttı

Bilim insanları, dünya nüfusunun yaklaşık yarısının temel besin kaynağı olan pirinç üretiminde nano-selenyum kullanımı ile önemli bir başarıya imza attı. Yapılan araştırmaya göre, yeni yöntem sayesinde azotlu gübre kullanımı yüzde 30 azalırken, pirinçte verim artışı ve besin değeri yükseldi.

Dünya genelinde 3,5 milyar insanın beslenmesinde kritik rol oynayan pirinç, aynı zamanda küresel azot kullanımının yaklaşık yüzde 20’sinden sorumlu. Bu durum hem çevresel hem de ekonomik açıdan sürdürülebilir tarım uygulamalarını zorunlu kılıyor.

Uluslararası araştırma: Nano-tarım geleceğin anahtarı olabilir

Massachusetts Üniversitesi ile Çin’in Jiangnan Üniversitesi tarafından yürütülen uluslararası çalışmada, nano teknolojinin tarımda kullanımı detaylı biçimde ele alındı. Araştırmacılar, nano-selenyum uygulamasının pirinç tarımında daha ucuz, temiz ve sağlıklı üretim sağlayabileceğine dikkat çekti.

Çalışma, dünyanın en saygın bilimsel yayınlarından biri olan Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) dergisinde yayımlandı.

Nano-selenyum drone ile uygulandı

Araştırma ekibi, laboratuvar ortamı yerine gerçek tarım arazilerinde denemeler gerçekleştirdi. Pirinç bitkilerine, drone teknolojisi kullanılarak yapraklardan nano boyutlu selenyum uygulandı. Bu yöntem, bitkinin metabolizmasını hızlandırarak fotosentez kapasitesini önemli ölçüde artırdı.

Fotosentez arttı, kökler güçlendi

Yapılan ölçümlerde, nano-selenyum uygulanan pirinç bitkilerinde fotosentez oranının yüzde 40’tan fazla arttığı tespit edildi. Artan enerji köklere aktarılırken, kök gelişimi güçlendi ve bitkinin besin alımı arttı. Bu sayede verimlilik oranı yüzde 30’dan yüzde 48,3’e yükseldi.

Verimde yüzde 18 artış sağlandı

Araştırma sonuçlarına göre, nano-selenyum uygulanan alanlarda pirinç verimi yaklaşık yüzde 18 oranında arttı. Aynı zamanda ürünlerin protein ve selenyum içeriği yükselerek daha besleyici hale geldi.

Hem çiftçi hem çevre kazandı

Yeni yöntemin en dikkat çekici sonuçlarından biri de çevresel etkiler oldu. Çalışmada:

  • Azotlu gübre kullanımı yüzde 30 azaldı.
  • Sera gazı emisyonları (azot oksit ve amonyak) yüzde 45’e varan oranda düştü.
  • Gübre maliyetlerinin azalması ve verim artışıyla ton başına ekonomik getiri yaklaşık yüzde 38 arttı.

Uzmanlar, nano-selenyum uygulamasının küresel gıda krizi, iklim değişikliği ve sürdürülebilir tarım hedefleri açısından umut verici bir çözüm sunduğunu vurguluyor.